Dzieci z tym zaburzeniem są często nieuważne, impulsywne, niecierpliwe, niedojrzałe społecznie w porównaniu z rówieśnikami, zapominalskie i niespokojne.

Często mają problemy z wykonywaniem wieloskładnikowych poleceń, są niewytrwałe w pracy, uciekają myślami w swój własny świat podczas wykonywania zadań, ciągle przez swoją nieuwagę popełniają te same błędy. Objawy te są o wiele bardziej nasilone niż u zdrowych dzieci i utrudniają normalne funkcjonowanie w domu, szkole, często przenosząc się również na życie rodzinne i zawodowe dorosłego już człowieka. Należy również pamiętać, że połowa dzieci z ADHD ma specyficzne trudności w uczeniu się – dysleksję, dysgrafię, dyskalkulię, co dodatkowo komplikuje i tak już trudną sytuację życiową i społeczną. Do częstych powikłań ADHD należy depresja i poważne zaburzenia osobowości. Osoby cierpiące na ADHD mają problemy z wykonaniem konkretnego zadania. Początkowo ten zespół opisywano jako zbytnia nadruchliwość u dzieci.

Obecnie wiemy, że objawy ADHD to nie tylko nadruchliwość. Charakterystyczne objawy to łatwe rozproszenie uwagi, impulsywność, i czasami nadaktywność lub nadmiar energii. Takie osoby są w ciągłym biegu. To poszukiwacze wrażeń, ludzie obdarzeni mnóstwem energii, aktywni, wiecznie w ruchu. Przychodzi im do głowy mnóstwo pomysłów jednocześnie. Często odkładają sprawy na później i mają problem z ich realizacją. Miewają zmienne nastroje, w mgnieniu oka mogą przejść od radości do przygnębienia, bez żadnej widocznej przyczyny. Łatwo ich rozdrażnić, na nawet rozwścieczyć, szczególnie, kiedy im się przeszkadza lub gdy zmieniają temat. Mają spore luki w pamięci. Dużo marzą i fantazjują. Kochają ruch, akcję i nowości. To wszystko może powodować problemy w domu, pracy, szkole i w relacjach społecznych. Aby mieć przyjaciół, należy poświęcać im uwagę, aby należeć do danej grupy społecznej, musimy umieć nadążać za tym, co się w niej dzieje. Pracując z osoba cierpiąca na ADHD należy również pamiętać o problemach językowych i ogólnie o trudnościach uczenia się, ponieważ bardzo często współistnieją one obok siebie, jedno zaburzenia zwykle warunkuje drugie. ADHD zaostrza problemy z uczeniem się w ten sam sposób, jak to czyni krótkowzroczność: nie można się skupić tak, jak powinno się skupić. Nie można zatem w pełni wykorzystać swoich talentów. Pierwszym krokiem jest dopasowanie okularów lub zaczęcie leczenia ADHD i dopiero wtedy można ponownie ocenić rozmiar niezdolności do uczenia się.